Paolo Maldini

Paolo Maldini

Czego lub, kogo zazdroszczą kibice wszystkich klubów świata Milanowi? Może stadionu, może infrastruktury, wielkich sukcesów? Z pewnością wszystkiego po trochu, ktoś, kogo pozazdrościć mogą wszyscy.
Jest to Paolo Maldini. Jeden z najlepszych obrońców ostatnich lat. Dlaczego mamy zazdrościć Maldiniego? Wielu jest przecież obrońców lepszych, a na pewno o podobnych umiejętnościach. Tu się można zgodzić, jednak czy w waszej drużynie jest kapitan, tak długo grający dla klubu i tak bardzo przywiązany do jego barw? Śmiem wątpić.
Paolo Maldini, to syn Cesare urodził się 1968 roku 26 czerwca, oczywiście w Mediolanie. Dzięki ojcu, który grał w Milanie przez 12 lat grał od samego początku kariery jest związany z tym klubem. Zadebiutował już w wieku17 lat w 1985, od następnego sezonu stał się już graczem podstawowego składu. Zagrał w 27 spotkaniach. Może nam się wydawać, że to nie zbyt wielkie osiągnięcie, że w wieku 18 lat gra się w pierwszej drużynie, po pierwsze to Milan a po drugie bardzo specyficzna pozycja i wielu trenerów na obronie woli wystawiać bardziej doświadczonych zawodników.
W całej karierze osiągnął z Milanem bardzo wiele sukcesów osiągnął wiele sukcesów. Siedem razy zdobywał mistrzostwo Włoch, Puchar Włoch 1 raz; Superpuchar 5-krotnie; Puchar Europy zdobył aż 4 razy(!!!); również 4 razy sięgał po Superpuchar Europy oraz Puchar Interkontynentalny wznosił do góry dwukrotnie. Osiągnięcia Paolo Maldiniego muszą robić wrażenie na wszystkich znawcach piłki nożnej. Wiele klubów chciałoby mieć na swoim koncie tyle osiągnięć, co ten wybitny piłkarz. Żałować można, że nie grał na mundialu w Niemczech, wywalczony tam tytuł Mistrza Świata byłby wspaniałym ukoronowaniem jego kariery.
Niestety nawet największe kariery kiedyś się kończą. 24 maja 2009 roku Maldini rozegrał swój ostatni mecz w karierze na San Siro. W maju Włoska Federacja Piłkarska oficjalnie podziękowała piłkarzowi za jego długowieczną i wspaniałą karierę na łamach jednego z dzienników. Maldini był piłkarzem przez ćwierć wieku. W drużynie narodowej rozegrał126 spotkań, jednak nie chciał zagrać meczu pożegnalnego. Koszulka, w której grał w Mediolanie z numerem 3 została zastrzeżona, jedyna osoba, która ma prawo w niej zagrać w przyszłości to syn Maldiniego – oczywiście o ile kiedykolwiek zagra w Milanie. Podczas sierpniowego losowania Ligi Mistrzów został uhonorowany prze Platiniego nagrodą za całokształt kariery.

Tagi: , ,

Raúl González Blanco – urodził się 27 czerwca 1977 roku w Madrycie. Karierę rozpoczynał w osiedlowym klubie San Cristobal de los Angeles Madryt w wieku 10 lat. Grał tam przez 3 lata, i trafił do Atletico Madryt. Po dwóch latach został dostrzeżony przez Real Madryt. W „Królewskich” zaczynał w drużynie „C” od 1994 roku, już [...]

Brytyjczycy mają nieoceniony wkład w propagowanie i rozwój piłki nożnej w Hiszpanii. W roku 1889 angielski doktor Alejandro McKay oraz górnicy założyli klub Recreativo. Zawodnicy Recreativo po raz trzeci awansowali do Primera Division dwa lata. Zwyciężając na Santiago Bernabeu 3:0 okrzyknięci zostali rewelacją rozgrywek, zajęli ósmą pozycję co pozwoliło im się spokojnie utrzymać. Największym ich [...]



  • Znani piłkarze

      Jaki piłkarski kibic nie słyszał o tym włoskim napastniku? Christian Vieri bo o nim mowa urodził się 12 lipca 1973 roku. Vieri karierę rozpoczynał w Australii gdzie jego ojciec był trenerem jednego z miejscowych klubów. W 1988 r. 15 - letni Vieri wraca do Włoch, żeby kontynuować karierę. Było to przemyślane posunięcie. Po 2 latach ciężkich treningów piłkarz dostaje szansę debiutu w AC Torino. Był to pierwszy profesjonalny klub karierze. ME Juniorów, które odbyły się w 1996 roku były przełomem w karierze. Młodzi Włosi zdobyli mistrzostwo na tej imprezie, a na 23 – letnim piłkarza zaczęli interesować się największe kluby Serie A. Klubem, któremu udało się ściągnąć młodego napastnika był Juventus. Od tego momentu jego kariera zdecydowanie przyśpieszyła. W 1997 roku Vieri zalicza debiutu w dorosłej reprezentacji. Zdobywa również scudetto oraz Superpuchar Włoch. Po takich sukcesach mogło się wydawać, że Vieri nie wyjedzie z Turynu. Piłkarz jednak podejmuję decyzję i odchodzi do Athletico Madryt. Jak pokazał czas nie był to pierwszy kontrowersyjny transfer. Po rewelacyjnym sezonie w Hiszpanii, gdzie „Bobo” zdobył koronę króla strzelców powraca do ojczyzny i zakłady sportowe do gry w realu. Świetne występy zauważa selekcjoner Italii i piłkarz jedzie na Mundial do Francji w 1998 roku. Kolejny sezon w barwach Lazio Rzym Christian „Bobo” Vieri również jest udany. Uwieńczenem sezonu było zdobycie PZP, w finale strzelił bramkę. Okazało się, że dobre występy w Lazio były przepustką do innego wielkiego klubu. Piłkarz za rekordową ówcześnie sumę 43 mln trafia do Interu. Gra tam przez 6 sezonów. Raz lepiej raz gorzej, ale nawet, gdy mu nie szło fani byli z nim. Stał się ulubieńcem klubu. Dlatego gdy zawodnik postanowił zasilić skład odwiecznego wszyscy byli w szoku. Jak wytłumaczyć taką decyzję gwiazdora? Warto zauważyć, że Vieri odchodząc z Interu był najlepiej zarabiającym piłkarzem. Czarno – niebieska część Mediolanu bardzo go kochała, a konkurencji w ataku wcale nie miał większej niż w Milanie. Po roku przebywania w Milanie można stwierdzić, że decyzja była błędna, nie przebił się do składu Milanu, a bukmacherzy zarobili na jego potknięciu kilka milionów euro na przegranych zakładach graczy. Nic nie zyskał, a co stracił? Na pewno to, co w piłce nożnej jest najważniejszą rzeczą, czyli miłość milionów fanów. Nie tylko mieszkających w Mediolanie, ale również na całym świecie. Vieri chcąc wziąć udział w Niemieckim mundialu w połowie sezonu odszedł z Milanu do Francuskiego AS Monaco. skoki | kursy windsurfingu | trampoliny | spadochron warszawa | Lacoste buty | Odzież i Obuwie marki Adidas. Najnowsze kolekcje Adidas. | biura rachunkowe katowice